7 - część 2

FUN 110 D P QUEUE

KOLEJKA (QUEUE)

FUN 110 D P QUEUE

l Kolejka jest także rodzajem tabeli. Różni się od zwykłej tabeli tym, że zakres numerów rejestrów w kolejce wynosi od 1 do L, a nie od 0 do L-1. Innymi słowy, wartości QU₁~QU_L odnoszą się odpowiednio do wskaźników Pr = 1 do L, a Pr = 0 oznacza, że kolejka jest pusta.

l Kolejka jest instrukcją typu FIFO, tj. dane, które pierwsze wejdą do kolejki będą pierwszymi danymi, które z niej wyjdą. Kolejka składa się z L kolejnych 16- lub 32-bitowych rejestrów (instrukcja P) rozpoczynając od rejestru QU, jak pokazano na poniższym schemacie:

l Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to stan wejścia „I/O” określa czy dane IW wejdą do kolejki (kiedy „I/O” = 1) czy wyjdą z niej i zostaną przeniesione do OW (kiedy „I/O” = 0). Jak pokazano na schemacie powyżej, wartości IW będą zawsze zapisywane w pierwszym rejestrze (QU1) w kolejce. Po wprowadzeniu wartość do kolejki, wskaźnik Pr zostanie automatycznie zwiększona o 1, aby wskazywał zawsze daną, która jako pierwsza weszła do kolejki. Po wyjściu z kolejki wartości wskazanej przez Pr, zostaje ona przeniesiona bezpośrednio do OW. Wartość Pr zostaje wtedy zmniejszona o 1, aby wskaźnik wskazywał na najstarszą z wartości, które pozostały w kolejce.

l Jeżeli żadne wartości nie weszły jeszcze do kolejki lub wszystkie dane wyszły z kolejki (Pr = 0), to stan znacznika pustej kolejki EPT, zostanie ustawiony na 1. Wówczas, nawet w przypadku kolejnej operacji wyjścia danych, instrukcja ta nie zostanie wykonana. W przypadku, gdy dane będą wprowadzane do kolejki, ale nigdy nie będą z niej wyprowadzane, kolejka po pewnym czasie stanie się pełna (wskaźnik Pr wskaże pozycję QU_L), a stan znacznika pełnej kolejki FUL, zostanie ustawiony na 1. Wówczas, nawet w przypadku kolejnej operacji wejścia danych, instrukcja ta nie zostanie wykonana. Wskaźnik w tej funkcji wykorzystywany jest podczas wprowadzania danych do kolejki, w celu wskazania danej, która weszła do niej najwcześniej. Inne fragmenty programu, nie powinny zmieniać wartości wskaźnika, gdyż funkcja ta może się wykonać nieprawidłowo. W przypadku aplikacji wymagającej ustawienia wartości Pr, dopuszczalny zakres dla tej wartości wynosi od 0 do L (0 oznacza pustą kolejkę, natomiast wartości od 1 do L oznaczają odpowiednio od QU1 do QUL). Jeżeli zakres ten zostanie przekroczony, stan wyjścia błędu wskaźnika „ERR” zostanie ustawiony na 1, a funkcja nie zostanie wykonana.

FUN 111 D P STACK

STOS (STACK)

FUN 111 D P STACK

l Tak jak w przypadku kolejki, stos także jest rodzajem tabeli. Charakter wskaźnika jest dokładnie taki sam jak w przypadku kolejki, tzn. Pr = 1 do L, co odnosi się odpowiednio do ST₁ do ST_L, a Pr = 0 oznacza, że stos jest pusty.

l Stos jest odwrotnością kolejki i jest instrukcją typu LIFO. Oznacza to, że wartość, która została wprowadzona do stosu jako ostatnia, opuści stos jako pierwsza. Stos składa się z L kolejnych 16- lub 32-bitowych rejestrów (instrukcja D ) rozpoczynając od ST, jak pokazano na poniższym schemacie:

l Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to stan wejścia „I/O” określa czy wartość IW zostanie wprowadzona do stosu (kiedy „I/O” = 1) czy też wartość w stosie, wskazana przez wartość wskaźnika Pr (czyli dane wprowadzone do stosu najpóźniej) zostanie z niego pobrana i przeniesiona do OW (kiedy „I/O” = 0). Dane wprowadzane są na zasadzie stosu, dlatego też przed wprowadzeniem danych, wartość wskaźnika Pr zostanie zwiększona o 1 w celu wskazania szczytu stosu. Dane wskazane przez wskaźnik Pr (czyli dane wprowadzone do stosu najpóźniej), które opuszczają stos zostaną przeniesione do OW, po czym wartość Pr zmniejszy się o 1. Wskaźnik Pr będzie zawsze wskazywał daną, która została wprowadzona do stosu jako ostatnia.

l Jeżeli żadne dane nie weszły jeszcze do stosu lub wszystkie dane opuściły stos (Pr = 0), to stan wyjścia pustego stosu „EPT” zostanie ustawiony na 1. Wówczas, nawet w przypadku kolejnej operacji wyjścia danych, instrukcja ta nie zostanie wykonana. W przypadku, gdy większa ilość danych będzie wprowadzana, niż wyprowadzana ze stosu, to stos po pewnym czasie stanie się pełny (wskaźnik Pr wskaże pozycję ST_L), a stan wyjścia pełnego stosu „FUL”, zostanie ustawiony na 1. Wówczas, nawet w przypadku kolejnych operacji wprowadzania danych, funkcja nie zostanie wykonana. Wskaźnik stosu, identycznie jak wskaźnik kolejki, nie powinien być zmieniany przez inne funkcje. W przypadku aplikacji wymagającej ustawienia wartości Pr, dopuszczalny zakres dla tej wartości wynosi od 0 do L (0 oznacza pusty stos, natomiast wartości od 1 do L oznaczają odpowiednio od ST₁ do ST_L). Jeżeli zakres ten zostanie przekroczony, stan wyjścia błędu wskaźnika „ERR” zostanie ustawiony na 1, a funkcja nie zostanie wykonana.

FUN 112 D P BKCMP

PORÓWNANIE BLOKOWE

(BLOCK COMPARE（DRUM）)

FUN 112 D P BKCMP

l Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), zostanie zrealizowane porównanie wartości Rs, z kolejnymi dolnymi i górnymi granicami, tworzonymi przez L kolejnych par 16- lub 32-bitowych (modyfikator D) rejestrów, rozpoczynających się od Ts (każda sąsiadująca para 2 rejestrów od T0 tworzy górną i dolną granicę). Jeżeli wartość Rs mieści się w danym zakresie, pomiędzy górną a dolną granicą, to stan odpowiedniego bitu w D zostanie ustawiony na 1, w przeciwnym wypadku, stan ten zostanie ustawiony na 0.

l Kiedy M1975=0, to w sytuacji, gdy istnieje para, w której górna wartość graniczna jest mniejsza niż dolna wartość graniczna, stan wyjścia błędu „ERR” zostanie ustawiony na 1, a wynikiem porównania dla tej pary będzie stan 0.

l Kiedy M1975=1, to nie istnieją powyższe ograniczenia w relacji pomiędzy górną a dolną granicą. Taki przypadek można stosować w elektronicznych przełącznikach bębnowych z obrotem 360°.

l Aktualnie, funkcja ta jest przełącznikiem bębnowym, która może być wykorzystana w procedurach obsługi przerwań sprzętowych, gdzie w połączeniu z instrukcją natychmiastowego odświeżania wejść/wyjść (IMDIO), może służyć jako precyzyjny przełącznik elektroniczny.

l Program na schemacie powyżej wykorzystuje enkoder obrotowy lub inny detektor kąta obrotu (podłączony bezpośrednio do mechanizmu obrotowego), w celu stworzenia odpowiednika mechanicznego bębna (patrz mechanizm ograniczony przerywaną linia na schemacie poniżej). Poprzez regulację górnych i dolnych wartości granicznych, użytkownik może dowolnie zmieniać zakres aktywacji wyjść, dla danego kąta obrotu. Nie jest to możliwe do wykonania przy użyciu tradycyjnego mechanizmu bębnowego.

Mechanizm bębnowy imitowany przez powyższy program

FUN 113 D P SORT

SORTOWANIE WARTOŚCI (DATA SORTING)

FUN 113 D P SORT

● Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja posortuje wartości w rejestrach S w porządku rosnącym (jeżeli A/D = 1) lub malejącym (jeżeli A/D = 0) i zapisze wynik sortowania w rejestrach począwszy od D.

● Dopuszczalny zakres długości danych dla operacji sortowania L, wynosi od 2 do 127. W przypadku innej długości, wyjście „ERR” zostanie ustawiony na 1, a operacja sortowania nie zostanie przeprowadzona.

FUN 114 D P Z-WR

ZAPIS DO STREFY (ZONE WRITE)

FUN 114 D P Z-WR

● Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja przeprowadzi operację ustalenia wartości w strefie zmiennych, zgodnie ze stanem wejścia 1/0. Wskazana strefa rejestrów lub bitów zostanie wyzerowana (gdy „1/0” = 0) lub ustawiona na 1 (gdy „1/0” = 1).

W powyższym przykładzie, gdy X0=1, rejestry R0~R9 zostaną wyzerowane.

W powyższym przykładzie, gdy X0=1, bity M5~M11 zostaną wyzerowane.

Operacje na macierzach

Nr fun	Mnemonik	Funkcjonalność	Nr fun	Mnemonik	Funkcjonalność
120	MAND	AND macierzy	126	MBRD	Odczytaj bit z macierzy
121	MOR	OR macierzy	127	MBWR	Wpisz bit do macierzy
122	MXOR	XOR macierzy	128	MBSHF	Przesuń bity macierzy
123	MXNR	XNOR macierzy	129	MBROT	Obróć bity w macierzy
124	MINV	Zaneguj macierz	130	MBCNT	Zlicz stany bitów w macierzy
125	MCMP	Porównaj macierze

● Macierz składa się z dwóch lub więcej kolejnych rejestrów 16-bitowych. Liczba rejestrów w macierzy nazywa się długością macierzy (L). Jedna macierz zawiera łącznie L×16 bitów (punktów) i to właśnie bit jest podstawową jednostką dla każdej operacji.

● Funkcje macierzowe traktują bity macierzy 16×L jako zestaw kolejnych punktów (oznaczonych od M₀ do M_16L-1). Niezależnie od tego czy macierz składa się z rejestrów czy nie, przedmiotem operacji jest bit a nie wartością numeryczna.

● Funkcje macierzowe wykorzystywane są głównie do przetwarzania stanów dyskretnych, takich jak: wpisywanie, kopiowanie, porównywanie, wyszukiwanie, itp. pomiędzy pojedynczym stanem a macierzą lub pomiędzy macierzami. Funkcje te są wygodne w zastosowaniu dla pewnych, szczególnych rodzajów aplikacji.

● Większość funkcji macierzowych, wykorzystuje 16-bitowy rejestr wskaźnika, w celu określenia danego punktu w macierzy. Rejestr ten nazywany jest wskaźnikiem macierzy (Pr). Jego poprawnym zakresem jest 0 do 16L-1, który odnosi się odpowiednio do bitów M₀ do M_16L-1 w macierzy.

● Wśród operacji macierzowych, znajdują się takie operacje jak: przesuń w prawo/lewo i obróć w prawo/lewo. Przesunięcie w kierunku starszego bitu, nazywamy kierunkiem w lewo, natomiast przesunięcie w kierunku młodszego bitu, nazywamy kierunkiem w prawo (patrz schemat poniżej).

FUN 120 P MAND

AND MACIERZY (MATRIX AND)

FUN 120 P MAND

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja zrealizuje operacje logicznego AND (jeżeli stan 2 bitów będzie 1, wynikiem będzie 1; w innym wypadku wynikiem będzie 0) pomiędzy bitami dwóch macierzy źródłowych Ma i Mb o długości L. Wynik zostanie zapisany w bitach macierzy docelowej Md, która ma tą samą długością (operacja AND realizowana jest pomiędzy bitami o tych samych pozycjach). Na przykład, jeżeli Ma₀ = 0, Mb₀ = 1, to Md₀ = 0; jeżeli Ma₁ = 1, Mb₁ = 1, to Md₁ = 1; itd., aż do wykonania operacji AND na bitach Ma_16L-1 i Mb_16L-1.

W programie po lewej, jeżeli stan X0 zmieni się z 0→1, na bitach macierzy: Ma, stworzonej z rejestrów od R0 do R4 i macierzy Mb, stworzonej z rejestrów od R10 do R14, wykonana zostanie operacja logicznego AND. Wyniki zostaną zapisane na bitach macierzy Md ,stworzonej z rejestrów od R20 do R24. Wyniki przedstawione są na schemacie poniżej.

FUN 121 P MOR

OR MACIERZY (MATRIX OR)

FUN 121 P MOR

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja zrealizuje operacje logicznego OR (jeżeli stan któregokolwiek z 2 bitów będzie 1, wynikiem będzie 1; gdy stan obu z nich będzie 0, wynikiem będzie 0) pomiędzy bitami dwóch macierzy źródłowych Ma i Mb o długości L. Wynik zostanie zapisany w bitach macierzy docelowej Md, która ma tą samą długość (operacja OR realizowana jest pomiędzy bitami o tych samych pozycjach). Na przykład, jeżeli Ma₀ = 0, Mb₀ = 1, to Md₀ = 1; jeżeli Ma₁ = 0, Mb₁ = 0, to Md₁ = 0; itd., aż do wykonania operacji OR na bitach Ma_16L-1 i Mb_16L-1.

W programie po lewej, jeżeli stan X0 zmieni się z 0→1, na bitach macierzy: Ma, stworzonej z rejestrów od R0 do R4 i macierzy Mb, stworzonej z rejestrów od R10 do R14, wykonana zostanie operacja logicznego OR. Wyniki zostaną zapisane na bitach macierzy Md ,stworzonej z rejestrów od R10 do R14. W tym przykładzie, macierz docelowa Md i macierz źródłowa Mb, są tą samą macierzą, zatem macierz Mb zostanie nadpisana wynikami operacji OR. Wyniki przedstawione są na schemacie poniżej

FUN 122 P MXOR

XOR MACIERZY (MATRIX EXCLUSIVE OR（XOR)）

FUN 122 P MXOR

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja zrealizuje operacje logicznego XOR (jeżeli stan 2 bitów będzie różny, wynikiem będzie 1; w innym wypadku wynikiem będzie 0) pomiędzy bitami dwóch macierzy źródłowych Ma i Mb o długości L. Wynik zostanie zapisany w bitach macierzy docelowej Md, która ma tą samą długość L. Na przykład, w przypadku realizacji operacji XOR na bitach o tych samych numerach, jeżeli Ma₀ = 0, Mb₀ = 1, to Md₀ = 1; jeżeli Ma₁ = 1, Mb₁ = 1, to Md₁ = 0; itd., aż do wykonania operacji XOR na bitach Ma_16L-1 i Mb_16L-1

W programie po lewej, jeżeli stan X0 zmieni się z 0→1, na bitach macierzy: Ma, stworzonej z rejestrów od R0 do R4 i macierzy Mb, stworzonej z rejestrów od R10 do R14, wykonana zostanie operacja logicznego XOR. Wyniki zostaną zapisane na bitach macierzy Md ,stworzonej z rejestrów od R20 do R24. Wyniki przedstawione są na schemacie poniżej

FUN 123 P MXNR

XNOR MACIERZY

(MATRIX EXCLUSIVE NOR（XNR）)

FUN 123 P MXNR

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), funkcja zrealizuje operacje logicznego XNOR (jeżeli status 2 bitów będzie identyczny, wynikiem będzie 1; w innym wypadku wynikiem będzie 0) pomiędzy bitami dwóch macierzy źródłowych Ma i Mb o długości L. Wynik zostanie zapisany w bitach macierzy docelowej Md, która ma tą samą długość L (operacja XNOR realizowana jest pomiędzy bitami o tych samych pozycjach). Na przykład, jeżeli Ma₀ = 0, Mb₀ = 1, to Md₀ = 0; jeżeli Ma₁ = 0, Mb₁ = 0, to Md₁ = 1; itd., aż do wykonania operacji XNOR na bitach Ma_16L-1 i Mb_16L-1

Jeżeli „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P na bitach macierzy: Ma, stworzonej z rejestrów od R0 do R4 i macierzy Mb, stworzonej z rejestrów od R10 do R14, wykonana zostanie operacja logicznego XNOR.. Wyniki zostaną zapisane na bitach macierzy Md ,stworzonej z rejestrów od R10 do R14. Wyniki przedstawione są na schemacie poniżej.

FUN 124 P MINV

ZANEGUJ MACIERZ (MATRIX INVERSE)

FUN 124 P MINV

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to sstan wszystkich bitów macierzy Ms, o długości L, zostanie zanegowany (wszystkie bity o stanie 1, zostaną zmienione na 0, natomiast bity o stanie 0, zostaną zmienione na 1). Wynik zostanie zapisany na bitach macierzy docelowej Md.
	W programie po lewej, jeżeli stan X0 zmieni się z 0→1, bity macierzy stworzonej z rejestrów od R0 do R4, zostaną zanegowane (ponieważ w przykładzie, macierze Ms i Md są tą samą macierzą). Wyniki przedstawione są na schemacie poniżej.

FUN 125 P MCMP

PORÓWNAJ MACIERZE (MATRIX COMPARE)

FUN 125 P MCMP

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to rozpoczynając od pierwszej pary bitów (Ma₀ i Mb₀) w macierzach Ma i Mb (kiedy „FHD” = 1 lub Pr = 16L-1) lub rozpoczynając od kolejnej pary bitów (Mapr + 1 i Mbpr + 1) wskazanej przez wskaźnik Pr (kiedy „FHD” = 0 i Pr < L-1), funkcja porówna i wyszuka pary bitów o różnych wartościach (kiedy D/S = 1) lub identycznych wartościach (kiedy D/S = 0). Po znalezieniu pary bitów, wskaźnik Pr wskaże numer bitu w macierzy, który spełnił warunek wyszukiwania. Stan wyjścia „FND” zmieni się na 1. Po przeszukaniu ostatniej pary bitów w macierzy (Ma_16L-1, Mb_16L-1), wykonywanie funkcji zostanie zakończone, niezależnie od tego, czy para bitów spełniająca warunek została odnaleziona, czy nie. Wtedy stan wyjścia „END” zmieni się na 1, a wartość Pr zostanie ustawiona na 16L-1. Przy kolejnym wywołaniu tej funkcji, wartość Pr automatycznie powróci do początkowego punktu macierzy (Pr = 0) w celu rozpoczęcia wyszukiwania od początku.

Zakresem wskaźnika jest 0 do 16L-1. Wartość wskaźnika Pr nie powinna być zmieniana przez inne funkcje, gdyż może to wpływać na wynik wyszukiwania. Jeżeli wartość Pr przekroczy dopuszczalny zakres, to stan wyjścia „ERR” zmieni się na 1, a instrukcja nie zostanie wykonana

W programie po lewej, status wejścia „FHD” = 0. Dlatego też, rozpoczynając od pozycji większej o 1 od wartości wskaźnika (oznaczonej *), funkcja przeprowadzi wyszukiwanie bitów o różnych stanach (ponieważ D/S = 1). Poniżej przedstawione są wyniki po trzykrotnej zmianie X0 z 0→1.

FUN 126 P MBRD

ODCZYTAJ BIT Z MACIERZY

(MATRIX BIT READ)

FUN 126 P MBRD

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), stan bitu Mspr w macierzy Ms, wskazywanego przez wskaźnik Pr, zostanie odczytany i pojawi się na wyjściu „OTB”. Przed odczytem, instrukcja sprawdzi stan wejścia zerowania wskaźnika „CLR”. Jeżeli stan CLR = 1, to wartość wskaźnika Pr zostanie wyzerowana, przed wykonaniem operacji odczytu. Po dokonaniu odczytu, sprawdzony zostanie stan wejścia „INC” i jeżeli INC = 1, wartość wskaźnika Pr zostanie zwiększona o 1. W przypadku, kiedy wartość wskaźnika osiągnie maksimum (16L-1), wyjście END zostanie ustawione w stan wysoki. Wejście CLR może działać niezależnie od pozostałych wejść.

Prawidłowym zakresem wartości wskaźnika jest 0 do 16L-1. Jeżeli wartość wskaźnika wykroczy poza zakres, stan wyjścia „ERR” zmieni się na 1, a funkcja nie zostanie wykonana.

W programie po lewej, wejście INC = 1. Dlatego też, po każdym odczycie, wartość wskaźnika będzie zwiększana o 1. Dzięki temu, każdy bit macierzy Ms może być kolejno odczytywany (patrz schemat poniżej). Poniżej przedstawione są wyniki po trzykrotnej zmianie X0 z 0→1

FUN 127 P MBWR

WPISZ BIT DO MACIERZY (MATRIX BIT WRITE)

FUN 127 P MBWR

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to stan bitu „INB” zostanie zapisany w bicie Mdpr w macierzy Md, wskazywanym przez wartość wskaźnik Pr. Przed wpisaniem funkcja sprawdzi status wejścia zerownia wskaźnika „CLR”. Jeżeli stan „CLR” = 1, wartość wskaźnika Pr zostanie wyzerowana. Dopiero wówczas nastąpi wpis. Po wykonaniu wpisu, wartość Pr zostanie ponownie sprawdzona i jeżeli osiągnie 16L-1 (ostatni bit), to stan wyjścia END zmieni się na 1. Jeżeli wartość wskaźnika Pr będzie mniejsza od 16L-1, a stan wejścia „INC” = 1, to wartość wskaźnika zostanie zwiększona o 1. Wejście sterujące zerowaniem wskaźnika „CLR” może działać niezależnie od pozostałych wejść.

Prawidłowym zakresem wartości wskaźnika jest 0 do 16L-1. Jeżeli wartość wskaźnika wykroczy poza zakres, stan wyjścia „ERR” zmieni się na 1, a funkcja nie zostanie wykonana

W programie po lewej, wartość wskaźnika będzie zwiększana po każdym wykonaniu funkcji (ponieważ „INC” = 1). Zgodnie z poniższym schematem, kiedy X0 zmieni się z 0→1, stan wejścia INB (X1) zostanie wpisany do pozycji Mdpr (Md₇₈), a wartość wskaźnika Pr zostanie zwiększona o 1 (zmieni się na 79). W tym wypadku, mimo, że Pr będzie wskazywać na ostatni bit, stan bitu Md₇₉nie był modyfikowany w tym wywołaniu. Dlatego też, stanem wyjścia „END” jest wciąż 0. Stan ten zmieni się na 1, po kolejnej próbie zapisu stanu w Md₇₉

FUN 128 P MBSHF

PRZESUŃ BITY MACIERZY

(MATRIX BIT SHIFT)

FUN 128 P MBSHF

Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), wszystkie bity macierz Ms zostaną przesunięte o jedną pozycję w lewo (kiedy L/R = 1) lub w prawo (kiedy L/R = 0). Wolne miejsce (przy przesunięciu w lewo będzie to M₀, a w prawo będzie to M_16L-1), uzupełnione zostanie stanem wejścia „INB”. Stan bitu wysuniętego z macierzy (w przypadku przesunięcia w lewo - M_16L-1, a w prawo - M₀), pojawi się na wyjściu „OTB”. Następnie, wynikowa macierz, zostanie zapisana w macierzy docelowej Md

Przedstawiony program jest przykładem, gdzie macierze Ms i Md są tymi samymi macierzami. Kiedy X0 zmieni się z 0→1, bity macierzy Ms, zostaną przesunięta w lewo (ponieważ L/R = 1) o 1 bit a wynik przesunięcia zostanie zapisany w Md. Wynik przedstawiony jest po prawej stronie na schemacie poniżej.

FUN 129 P MBROT

OBRÓĆ BITY W MACIERZY

(MATRIX BIT ROTATE)

FUN 129 P MBROT

l Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to macierz Ms zostanie obrócona o jeden bit w lewo (kiedy L/R = 1) lub w prawo (kiedy L/R = 0). Wolne miejsce (przy obrocie w lewo będzie to M₀, a w prawo będzie to M_16L-1), wypełnione zostanie stanem wyprowadzanego bitu (w przypadku obrotu w lewo - M_16L-1, a w prawo - M₀). Następnie, wynikowa macierz, zostanie zapisana w macierzy docelowej Md. Wyprowadzony bit wykorzystywany jest nie tylko do wypełnienia wolnego miejsca, ale jest również wystawiany na wyjściu „OTB”.

Przedstawiony program jest przykładem, gdzie macierze Ms i Md są tymi samymi macierzami. Kiedy X0 zmieni się z 0→1, macierz Ms zostanie obrócona w prawo (ponieważ L/R = 0) o 1 bit i zapisana ponownie w Ms (ponieważ w tym przykładzie macierze Ms i Md są tymi samymi macierzami). Wynik przedstawiony jest po prawej stronie na schemacie poniżej

FUN 130 P MBCNT

ZLICZ SATNY BITÓW W MACIERZY

(MATRIX BIT STATUS COUNT)

FUN 130 P MBCNT

l Jeżeli wejście sterujące „EN" = 1 lub zmieni się z 0 na 1 (instrukcja P), to spośród 16L bitów w macierzy Ms, funkcja zliczy całkowitą ilość bitów o stanie 1 (kiedy wejście „1/0” = 1) lub o stanie 0 (kiedy wejście „1/0” = 0). Wyniki zliczenia zostanie zapisany w rejestrze określonym adresem D. W przypadku, gdy wynik zliczania będzie równy 0, stan wyjścia „D = 0” zmieni się na 1.

FUN 139 HSPWM

SZYBKIE WYJŚCIE Z MODULACJĄ SZERKOŚCI IMPULSU

(HIGH SPEED PULSE WIDTH MODULATION OUTPUT)

FUN 139 HSPWM

Opis

l Rozdzielczość (RS) i częstotliwość wyjściowa (Pn) muszą być takie same dla wyjść 0 (Y0) i (1) Y2. Oznacza to, że zarówno wyjście 0, jak wyjście 1 muszą mieć tą samą częstotliwość i rozdzielczość jej zadawania. Mogą mieć jedynie różne szerokości impulsu. Tasama zasada dotyczy wyjść 2 (Y4) i 3 (Y6).

l Jeżeli wejście sterujące „EN” = 1, na wskazane w PW wyjście, zostaną wysłane impulsy PWM. Częstotliwość wyjściowa obliczana jest według następujących wzorów:

1. przy RS=0, tj rozdzielczości 1/100

2. przy RS=1, tj rozdzielczości 1/1000

Przykład 1 : Jeżeli Pn ( Nastawa częstotliwości wyjściowej ) = 50 i Rs = 0( 1/100 ), wtedy

=3614.117‧‧‧ ≒3.6kHz

T(Okres)= ≒277us

Przy Rs = 1/100, jeżeli OR (Nastawa szerokości impulsu wyjściowego) = 1, to T0 ≒ 2.7us; jeżeli OR (Nastawa szerokości impulsu wyjściowego) = 50, to To ≒ 140us.

Przebieg wyjściowy :

(1).Pn (Częstotliwość wyjściowa) = 50, Rs = 0 (1/100), OR (Szerokość impulsu wyjściowego) = 1 :

(2).Pn (Częstotliwość wyjściowa) = 50, Rs = 0 ( 1/100 ), OR (Szerokość impulsu wyjściowego) = 50 :

Przykład 2 : Jeżeli Pn (Nastawa częstotliwości wyjściowej) = 200 i Rs = 1(1/1000), wtedy

= 91.7 Hz

T(Okres)=≒10.9mS

Przy Rs = 1/1000, jeżeli OR (Nastawa szerokości impulsu wyjściowego) = 10, to T0 ≒ 2.7us; jeżeli OR (Nastawa szerokości impulsu wyjściowego) = 800, to To ≒ 8.72us.

Przebieg wyjściowy:

(1).Pn (Częstotliwość wyjściowa) = 200, Rs = 1 (1/1000), OR (Szerokość impulsu wyjściowego) = 10 :

(2).Pn (Częstotliwość wyjściowa) = 200, Rs = 1 (1/1000), OR (Szerokość impulsu wyjściowego) = 800 :

FUN140 HSPSO

SZYBKIE WYJŚCIE IMPULSOWE

(HIGH SPEED PULSE OUTPUT)

(Skrócony opis funkcji)

FUN140 HSPSO

Opisy funkcji

l Program pozycjonujący NC instrukcji HSPSO (FUN140) jest programem opisywanym i edytowanym tekstowo. Pojedynczy program pozycjonujący podzielona jest na kroki (zawierające częstotliwość wyjściową, dystans i warunki wysyłania impulsów). Dla jednej funkcji FUN140, można zaprogramować maksymalnie 250 kroków pozycjonowania. Każdy krok programu pozycjonowania wymaga 9 rejestrów. Szczegóły zastosowania opisane są w rozdziale 11 „Pozycjonowanie NC w sterownikach PLC serii FBs”.

l Plusem zapisywania programu pozycjonującego w rejestrach, jest to, że w aplikacjach stosujących interfejs MMI (man machine interface), możliwa jest modyfikacja programu z poziomu MMI. Kiedy wymagana jest zmiana programu pozycjonującego, może być ona łatwo wykonana, przez wysłanie komendy wpisu wartości do ciągu rejestrów .

l Funkcja ta nie realizuje interpolacji liniowej w pozycjonowaniu NC.

l Jeżeli wejście sterujące „EN” = 1, a wartość Ps0～3 nie jest kontrolowana przez żadną inną funkcję FUN140 (stan odpowiednio: Ps0=M1992, Ps1=M1993, Ps2=M1994 i Ps3=M1995 jest WŁ), funkcja wykona kolejny krok programu pozycjonującego (po dojściu do ostatniego kroku, nastąpi ponowny restart od pierwszego kroku); Jeżeli Ps0～3 kontrolowane są inną funkcją FUN140 (stan odpowiednio: Ps0=M1992, Ps1=M1993, Ps2=M1994 i Ps3=M1995 jest WYŁ), to funkcja wstrzyma realizację programu, do chwili zwolnienia wyjścia przez inne funkcje FUN140.

l Jeżeli „EN” =0 wysyłanie impulsów zostanie natychmiast zatrzymane.

l Jeżeli „PAU”=1 a „EN”=1 wysyłanie impulsów zostanie wstrzymane. Jeżeli „PAU” =0, a „EN”=1, nastąpi kontynuacja niezakończonej operacji wysyłania impulsów.

l Jeżeli „ABT”=1, nastąpi natychmiastowe zatrzymanie wysyłania impulsu. (Kiedy następnym razem stan „EN” zmieni się na 1, program pozycjonujący będzie realizowany od pierwszego kroku.)

l Podczas wysyłania impulsów pozycjonujących, stan na wyjściu „ACT” jest WŁ.

l W przypadku błędu w realizacji instrukcji, stan na wyjściu „ERR” zmieni się na WŁ. (Kod błędu zapisywany jest w rejestrze kodów błędów).

l Po wykonaniu wszystkich kroków programu pozycjonującego, status na wyjściu „DN” zmieni się na WŁ.

*** Aby funkcja HSPSO mogła być wykorzystywana, tryb pracy wyjścia impulsowego musi zostać skonfigurowany (w przypadku braku ustawień, Y0～Y7 będą traktowane jako normalne wyjścia) na jeden z poniższych trybów.

Tryb U/D: Y0 (Y2, Y4, Y6), jako impuls w górę.

Y1 (Y3, Y5, Y7), jako impuls w dół.

Tryb PLS/DIR: Y0 (Y2, Y4, Y6), jako wyjście impulsowe.

Y1 (Y3, Y5, Y7), jako kierunek.

Tryb A/B: Y0 (Y2, Y4, Y6), jako impuls fazy A.

Y1 (Y3, Y5, Y7), jako impuls fazy B.

h Polaryzację wyjścia impulsowego można ustawić jako normalnie WŁ lub normalnie WYŁ.

h Tryb roboczy wyjścia impulsowego może być konfigurowany za pomocą programu WINPROLADDER na stronie ustawień „Output setup”.

FUN 141 MPARA

USTAW PARAMETRY POZYCJONOWANIA NC

NC POSITIONING PARAMETER VALUE SETTING

(skrócony opis funkcji)

FUN 141 MPARA

Opis funkcji

h Użycie tej funkcji w programie nie jest konieczne. W przypadku, gdy domyślne wartości parametrów są zgodne z wymaganiami użytkownika, wywołanie tej funkcji nie będzie potrzebne. Jednakże jeżeli zaistnieje potrzeba dynamicznej zmiany parametrów, zmianę taką można zrealizować za pomocą funkcji MPARA.

h Funkcja ta współgra z funkcjami FUN140 lub FUN147, przy realizacji pozycjonowania NC.

h Funkcja ta zostanie wykonana, niezależnie od tego czy wejście „EN” = 0 czy 1.

h W przypadku wystąpienia błędów w wartościach parametrów zapisanych w rejestrach SR, stan na wyjściu „ERR” zmieni się na WŁ. (Kod błędu zapisywany jest w rejestrze kodów błędów).

h Szczegółowe informacje dotyczące funkcji i jej użytkowania, znajdują się w rozdziale 11 „Pozycjonowanie NC w sterownikach PLC serii FBs”.

FUN 142 P PSOFF

ZATRZYMAJ SZYBKIE WYJŚCIE IMPULSOWE

(STOP THE HSPSO PULSE OUTPUT)

(Skrócony opis funkcji)

FUN 142 P PSOFF

l Jeżeli wejście sterujące „EN” =1 lub zmieni się z 0→1 (instrukc), funkcja ta, spowoduje zatrzymanie wysyłania impulsów pozycjonujących, na wyznaczonym wyjściu HSPSO (szybkim wyjściu impulsowym).

l W aplikacjach, w których poszukiwany jest mechaniczny punkt bazowania, funkcja ta może być wykorzystana do natychmiastowego zatrzymania wysyłania impulsów pozycjonujących, dzięki czemu, punkt bazowania będzie zawsze ten sam.

l Szczegółowe informacje dotyczące funkcji i jej użytkowania, znajdują się w rozdziale 11 „Pozycjonowanie NC w sterownikach PLC serii FBs”.

FUN 143 P PSCNV

KONWERSJA ILOŚCI IMPULSÓW NA JEDNOSTKI MECHANICZNE

CONVERT THE CURRENT PULSE VALUE TO DISPLAY VALUE

(Skrócony opis funkcji)

FUN 143 P PSCNV

Opis funkcji

l Jeżeli wejście sterujące „EN” =1 lub zmieni się z 0→1 (instrukcja P), funkcja przekonwertuje aktualną pozycję w impulsach (PS), na odpowiadającą jej wartość w jednostkach mechanicznych (np.: mm, stopnie, cale lub PS), w celu umożliwienia wyświetlania aktualnej pozycji w tych jednostkach.

l Warunkiem uzyskania prawidłowych wyników konwersji, jest wcześniejsze wywołanie funkcji FUN141, z ustawieniem odpowiednich parametrów.

l Szczegółowe informacje dotyczące funkcji i jej użytkowania, znajdują się w rozdziale 11 „Pozycjonowanie NC w sterownikach PLC serii FBs”.

FUN 145 P EN

ZAŁĄCZ PRZERWANIE SPRZĘTOWE

(ENABLE CONTROL OF THE INTERRUPT AND PERIPHERAL)

FUN 145 P EN

l Jeżeli wejście sterujące „EN” = 1 lub zmieni się z 0→1 (instrukcja P), funkcja załączy przyjmowanie przerwania sprzętowego od źródła wskazanego etykietą przerwania.

l Poniżej znajduje się lista etykiet identyfikujących przerwania sprzętowe, które można załączyć tą funkcją: (Szczegóły w rozdziale 9.3)

l W wielu aplikacjach, nie jest konieczne aby przerwanie sprzętowe od danego źródła, było przyjmowane w każdej chwili. Dzięki funkcją FUN146 (DIS) i FUN145 (EN), można decydować o tym, kiedy dane przerwanie będzie przyjmowane (aktywne).

Przykład programu

FUN 146 P DIS

WYŁĄCZ PRZERWANIE SPRZĘTOWE

(DISABLE CONTROL OF THE INTERRUPT AND PERIPHERAL)

FUN 146 P DIS

l Jeżeli wejście sterujące „EN” = 1 lub zmieni się z 0→1 (instrukcja P), funkcja wyłączy przyjmowanie przerwania sprzętowego od źródła wskazanego etykietą przerwania.

l Poniżej znajduje się lista etykiet identyfikujących przerwania sprzętowe, które można wyłączyć tą funkcją: (Szczegóły w rozdziale 9.3):

Przykład programu